webinfo

A+ A A-

Jodna banja - centar za rehabilitaciju i rekreaciju

b_670_0_16777215_00_images_Tijana_000_Desavanja4_JodnaBanjaLogo.jpgSve do kraja sedamdesetih godina prošlog veka, Jodna banja je bila javno kupatilo.

Mnogi Bečejci su išli najmanje jednom nedeljno da se okupaju u Jodnu banju. Tamo su se, pored berbera i unutrašnjeg malog bazena nalazile i kabine sa kadama. Svako ko je želeo da se okupa morao je da plati kupanje, kupi šampon od breze i koprive, ako ga već nije poneo sa sobom, a umesto velikog peškira dobijao je čaršav za brisanje. Kupalo se isključivo u žutoj vodi.

Vremenom, kako su standard i ekonomska moć rasli, a mnoge bečejske porodice i same pravile kupatila u svojim kućama, javno kupatilo se ugasilo. Kako bi zadržali radnike, tadašnje opštinsko rukovodstvo je ozbiljno počelo da razmišlja o banjskom turizmu i osnivanju centra za rehabilitaciju i rekreaciju u Bečeju.

 

Pre 37 godina osnovan Centar za rehabilitaciju i rekreaciju "Jodna banja"
U to vreme u političkom sistemu Jugoslavije postojale su samoupravne interesne zajednice za pojedine oblasti. Tako je odlukama opštinskih skupština SIZ-a za zdravstvo od 27. februara 1980. godine i SIZ-a za odmor i rekreaciju radnika od 5. marta 1980. godine, kao i Skupštine opštine Bečej od 29. februara 1980. godine, doneta odluka o osnivanju Radne organizacije - Centar za rehabilitaciju i rekreaciju „Jodna banja“. Za direktora Centra imenovan je Aleksandar Reljin, a sedište Centra je bilo u nekadašnjoj ulici Todora Dukina broj 20, (danas Zmaj Jovina 95).

 
Osnivači dva SIZ-a i SO Bečej su 10. marta iste godine potpisali sporazum o međusobnim pravima i obavezama u novoosnovanoj radnoj organizaciji, kao i obaveze i program rada budućeg Centra.
Rukovodstvu Centra osnivači su zadali sledeće zadatke:
1. Pripremiti izgradnju Centra za rehabilitaciju koštano-mišićnih oboljenja kao i oboljenja srca i krvnih sudova. Centar je trebao da ima terapeutski blok i stacionar sa 100 bolesničkih ležajeva.
2. Pripremiti i izgraditi Rekreaciono-banjski centar sa sledećim sadržajem:
    a) Sportska hala za male sportove sa tribinama za 600 gledalaca, malu salu za borilačke sportove.
    b) Pokriveni bazen dimnezija 25x33,33 m kao i mali bazen, 6x12,5m za obuku neplivača. Za pokriveni bazen bile su predviđene tribine za 600 gledalaca.
    c) banjski blok sa kadama i bazenom sa toplom vodom za goste Centra i građane Bečeja,
    d) hotelski deo sa 150 ležajeva „B“ kategorije, kuhinjom i restoranskim delom,
3. Izvršiti rekonstrukciju postojećeg otvorenog olimpijskog bazena i povezati ga sa unutrašnjim. Pored otvorenog bazena trebalo je izgraditi tribine za 1000 gledalaca koje bi se mogle koristiti za sunčanje, zatim terene za odbojku, košarku, tenis, maloprodajne objekte sa raznovrsnom hranom i
4. Javno sklonište za građane Bečeja za 350 osoba.
Po planu Centar za rehabilitaciju i rekreaciju trebao je da obuhvati površinu od današnje zgrade Jodne banje pa do raskrsnice ulica Zmaj Jovine i Miloša Crnjanskog, zatim celokupni prostor Goranskog parka. Ukupna površina celog objekta sa svim sadržajima je 16.000 m2

 

Sredstva za podizanje Centra najvećim delom je trebalo da se obezbede iz budžeta pokrajine, a ostala sredstva bi osnivači. Na taj način Centar je ušao u srednjoročni plan razvoja zdravstva u Vojvodini i Bečeju 1981-1985. godine. Rehabilitacioni centar bi bio prva i jedina zdrastvena ustanova u Vojvodini za lečenje srčanih bolesnika. Predračunska vrednost objekta je bila 315,000.000.dinara. U prvobitnoj verziji iz pokrajinskog budžeta trebalo je da se obezbedi 120,000.000 dinara da bi se taj iznos kasnije umanjio za 20,000.000 dinara.
Objekat je trebalo da bude izgrađen u dve faze. U prvoj od 1981-1985. trebalo je izgraditi rehabilitacione i rekreacione sadržaje, a hotel i banju u narednih pet godina, 1986-1990. U aprilu 1982. godine postignut je dogovor Centra i tadašnje omladinske organizacije Bečeja o učešću mladih u izgradnji Centra putem dobrovoljnih omladinskih radnih akcija. Akcijaši bi izvodili zemljane radove kao i ozelenjavanje zemljanih površina u ukupnoj vrednosti od 21,000.000 dinara.
Skupština SIZ-a za zdravstvo opštine Bečej, je 26. februara 1981. godine prihvatilo predlog Izvršnog veća Skupštine opštine Bečej da se za potrebe Centra obezbedi 1,000.000 dinara za specijalizaciju lekara iz interne i fizikalne medicine. Na specijalizaciju su upućene dr Nadežda Pejčić Bugarski na fizikalnu medicinu, dr Gizela Varga-Šomođi i dr Agneš Horvat na internu medicinu.
Školski centar „ing.Ivan Perišić“ (danas Ekonomsko-trgovačka škola) se 1981. godine obratio Centru u cilju dogovora o školovanju budućih radnika ugostiteljske struke. Centar je mesec dana kasnije dostavio zahtev da do kraja završetka radova, 1983. godine planira da u radni odnos primi 20 konobara i 10 kuvara. Pored stručnosti radnici bi trebali ravnopravno da govore oba jezika sredine i da se služe jednim stranim jezikom.

 

Ekonomska kriza i nedostatak ambicija stopirali ovaj poduhvat
Osnivanjem Centra stvorili su se uslovi za razvoj turizma kao privredne grane. U avgustu 1982. godine, bečejska preduzeća “Bečejtrans“ UTRO „TISA“, “Univerzal“, RO “Bečej“ (PIK Bečej), Novosadska banka PJ Bečej, Vojvodinaturs PJ Bečej, Opština Bečej i Centar za rehabilitaciju i rekreaciju su potpisali ugovor o izradi studije o razvoju turizma u opštini Bečej. Cilj ovog ugovora je da potpisnici izrade na objektivan način studiju o razvoju turizma u Bečeju.

Početkom 80-tih godina 20. veka, Jugoslaviju potresa ekonomska kriza. Počinju prve nestašice mnogih proizvoda. Dele se bonovi za gorivo, deterdžent, sve je više redova u prodanicama. Dinar sve više slabi. Na kraju 1981. godine za jedan američki dolar dobijalo se 29,12 dinara, a na kraju 1983. godine, 125,35 dinara. Program ekonomske stabilizacije nije davao rezultate. Zbog toga se u martu 1983. godine odustaje od daljih aktivnosti na pripremi za izgradnju Centra. Likvidacioni postupak je započet 17. avgusta 1983. godine i do kraja te godine je Centar za rehabilitaciju i rekreaciju - “Jodna banja“, likvidiran.


Dragiša Slavić


P.S. Posvećeno mom drugu Svetislavu, koji me je više od jedne godine nagovarao da napišem ovaj tekst.

POSLEDNJE DODATO

IMPRESUM: Naziv medija: WEBINFO* Registarski broj: IN000118* Osnivač: INFO-NB* Matični broj osnivača: 28028512* sedište osnivača: Milorada Popova 1, Novi Bečej* Glavni urednik: Tijana Janković